Facebook Image

Zagroda Sitarska

Dojazd

spacer2

pbherb

Muzeum Ziemi Biłgorajskiej 
w Biłgoraju jest samorządową
instytucją kultury finansowaną
przez powiat biłgorajski

 

posiadamy w sprzedaży:

Dukat lokalny Cietrzew

żeton mosiężny

monety

KARTA DUŻEJ RODZINY

 

 

Muzeum jest przystosowane

do zwiedzania przez osoby

niepełnosprawne ruchowo.

 

Zagroda Sitarska

Zagroda Sitarska - zespół drewnianych zabudowań, tworzący zwartą całość, jest typowym przykładem dawnej XIX-wiecznej zabudowy Biłgoraja. Wzniesiona w początkach XIX w. (dom mieszkalny w 1810 r., budynki inwentarskie i gospodarcze w pierwszej ćwierci XIX w.) przez Andrzeja Grabińskiego, pozostawała w rękach prywatnych do 1974 r. Po przejęciu obiektu z rąk prywatnych przystąpiono do prac konserwatorsko-remontowych. Prace trwały do 1976 r. Działka zagrodowa została skrócona w związku z budową osiedla wielorodzinnego. Znajdujące się w bardzo złym stanie dwie stodoły, zlokalizowane za budynkiem inwentarskim, rozebrano. Zagrodę otoczono charakterystycznymi dla regionu biłgorajskiego płotami (płot sztachetowy i dranicowy).

Dom mieszkalny wzniesiony na podmurówce na planie prostokąta ma układ symetryczny. Centralnie położona sień dzieli dom na dwie połowy i przedzielona jest w środku kominem komorowym, w podstawie którego znajduje się kuchnia. Ściany konstrukcji węgłowej częściowo szalowane. Stropy drewniane. Od frontu wejście główne do obiektu, prowadzące poprzez ganek przykryty jednospadowym daszkiem, wspartym na czterech słupkach. Pozostałe budynki gospodarcze (drewutnia, spichlerz, budynek inwentarski) są konstrukcji ścian węgłowej i sumikowo-łątkowej, wzniesione na podmurówkach z cegły i kamienia. Wszystkie budynki posiadają dachy krokwiowo-jętkowe, kryte gontem. Zastosowane rozwiązania w konstrukcjach poszczególnych obiektów wchodzących w skład Zagrody są dowodem doskonale opanowanego rzemiosła i solidnej roboty ciesielskiej. Obiekt wpisany do rejestru zabytków.

  1. Na teren Zagrody prowadzi typowa biłgorajska brama i furtka z daszkiem wykonanym z gontów.

  2. W domu mieszkalnym znajduje się ekspozycja wnętrz mieszkalnych z wyposażeniem z przełomu XIX i XX wieku, pracownia sitarska i kasa biletowa.

  3. W drewutni prezentowany jest wyrób łubów do oprawiania siatek, przetaki i tzw. „racze”, narzędzia łubiarza, drewno opałowe, lamus.

  4. Idąc dalej mijamy ogródek kwiatowy tzw. zielnik.

  5. W dwukomorowym spichlerzu prezentowane są naczynia zasobowe do przechowywania zbóż oraz urządzenia do obróbki ziarna i płodów rolnych.

  6. W wozowni, która jest formą wiaty wspartej na trzech słupach eksponowane są środki transportu, zarówno te służące do prac polowych, jak i odświętnych.

  7. W budynku inwentarskim idąc od strony wozowni znajduje się owczarnia (podręczny magazynek); obora – ekspozycja rzemiosł ludowych związanych z obróbką drewna (bednarstwo, kołodziejstwo, wyrób gontów, warsztat stolarza); przejazd – drewniane narzędzia rolnicze, model młyna rzecznego; stajnia – ekspozycja garncarstwa z modelem pieca garncarskiego, cielętnik – urządzenia do tradycyjnego wytłaczania oleju.

  8. Na podwórku jest eksponowany zrekonstruowany kierat drewniany i kłodowe ule wykonane z pni drzew – leżące i stojące.